20 Ekim 2007 Cumartesi

1 yıl sensiz geçti...


21 Ekim 2006'da gittin aramızdan...Çok özlettin kendini, her yerde anın olduğu için sürekli senden bahsediyoruz. Dondurma yerken, erik yerken, köfte kokunca olsaydı ne kadar isterdi diyoruz. Günlerce dışarıdan gelen köpek seslerini, yokluğunda bile sen sandık... Yerde çıkardığın tırnak sesini...Sokakta sana çok benzeyen köpekleri sevdik sevdik, sanki senmişcesine... Seni tanıyanlarla seni konuştuk..Çoğu zaman yaptığın muzurluklara güldük..Mutfaktan kurabiye çalmanı, tuvalet kağıtlarıyla oynamanı, çöpleri yerlere boşaltmanı, çorapları kaçırmanı... Meğer ne çok şey yaşamışız be oğlum 14 yıl..Bende seninle büyümüşüm.. Ne çok özledik seni oğlum bilemezsin..Hala mezarına gidip ağlıyorum biliyorsun dimi...Hala başı burada diyorum oğlumun... Hala seni düşünüyorum..Hala seni istiyorum eve ilk girdiğimde,senin beni karşılamanı.. Sen bana bütün hayvanları sevmeyi öğrettin.. Sen bana acımayı, merhamet etmeyi, karnı aç bana bakan bir kediyi, köpeği boş geçmemeyi, beslemeyi, sen öğrettin.. Seninle gezdiğimiz yerleri, şimdi sensiz dolaşıyorum, hep boğazımda bir şey düğümlenerek.. Sen gittikten sonra bile keşkelerim oldu. Keşke dedim niye köpüşümü daha fazla pikniğe götüremedim, niye hiç sahilde gezmedik.. Sonra diyorumki hiç kimsenin gitmediği kadar çok tatile gitti benim oğlum. Altınoluk, Bozcaada... Benim oğlum ailemizin bir bireyi gibi hep yaşadı, biz nereye sen oraya, biz ne yedik sen de yedin.. Hiç senin canının çektiği şeyi sana vermemezlik etmedik biz.. Tatlım sen gittikten sonra dünyada hiç bir şey değişmedi. Keşke değişti diyebilseydim ama olmadı... Yine insanlar hayvanlara işkence çektiriyor, yine kedilerin boğazına ip bağlanıp suya atılıyor, yine ayıları kurtarma adı altında vurarak işkence ediliyor, yine köpekler köpeklerle kavga ettiriliyor,yine belediye, barınağa götürüyorum diye köpekleri yolda zehirliyor. Yine yine.... Oysa ben senin içgüdülerinde olmasına rağmen yolda kedi gördüğümde yanına götürmedim seni, sen zaten bir iki sefer sonra hiçbir kedinin yanına gitmedin, gitsende saldırmazdınki zaten..

Ama köpek sahipleri bunu marifet sanıyor, seninle aynı cins olan hayvanları bile sokakta kedilere kuşlera saldırtıyorlar. Ve aileler... Hala ebeveyinler çocuklarını hayvanlardan korkmaya, en kötüsü onlara işkence edince görmezden gelmeye devam ediyorlar.. Annesinin yanında küçük bir çocuk kediye, köpeğe tekme atabililiyor. Sizin ne günahınız var ama böyle işte dünya be yavrum.. Maalesef döngü bu herhalde.. Senin şu an olduğun yer en huzurlu, en temiz yer değil mi? Orada bu çirkinlikler yok.. Ben mümkün olan her yerde müdahale etmeye devam ediyorum bu çirkinliklere ama biliyormusun artık sanırım bu olayları gördükçe insanlara karşı nefretim artıyor ve seni her geçen gün daha çok özlüyorum... Sen bana göre en hassas, en anlayışlı köpektin. Senin yerin hiç bir zaman dolmayacak.. Seni çok özledim tatlım.. Kokunu özledim, camdan sarkıp dışarıyı seyretmeni özledim, dizlerime çıkıp seni sevmememi istemeni özledim, yine her yediğim yemek için yalanmanı seyretmeyi, uyuduğunda seni sevmeyi, hastayken sana anne gibi bakmayı, sokaktaki senden çok daha büyük dişilere aşık olmanı, yemeden içmeden kesilip, balkondan ağlayarak onları seyretmeni, en çokda evde gezinirken çıkardığın tırnak seslerini, seni özledim.. Seni çok seviyoruz.. Timbuktu' da mutlu ol....

3 yorum:

AycA dedi ki...

:( 4 yıl önce kendi kızımın gidişinde yazdığım bir yazıyı hatırlattın .. gece gece özlediğimi hatırladım..:(
Başın solsun.. eminim huzurludur bir yerlerde..

limoncicegi dedi ki...

Cok uzuldum yazini okurken ama bir tarafimda sevindi, boyle guzellikler ysamissin diye... sevgilerle

Meltem :-) dedi ki...

Ayça, senin içinde üzüldüm, biliyorum birçok kişi bu duyguyu anlamıyor, hatta eleştirebiliyor. Ben de o kişilere anne ve baba haricinde birde köpeklerin karşısındakinden karşılık beklemeden tüm sevgisini emanet ettiğini iddia ediyorum, çünkü gerçek bu...14 yıl onunla olupta bu kadar üzülmek çok normal..
Sevgiler, Erin' i öp benim için:)

Sevgili limonçiçeği, uzun zamandır yazamadım sana,ziyaretin için teşekkürler. Herkesin, sonu acıda olsa böyle bir varlıkla zaman geçirmesini dilerim. Geçen 14 yılda o, bana, doğa ,hayvanlar ve insanları tanımak adına çok şey öğretti buna eminim..Sevgiler